
نقل است از يكى از اماميّة كه گفت با فضل بن حسن همراه بوديم به حوالى آن مكان رسيديم كه ابوحنيفه در آنجا درس مى گفت.
فضل گفت من از اينجا نروم تا وى را ملزم نكنم، وى را گفتند او از علماء زمان است مبادا تراملزم كند، گفت هرگز حجّت كسى بر حجّت مؤمنان غالب نشود.
پس نزد ابوحنيفه رفت و گفت اى خليفه مرا برادرى هست از من به سال بزرگتر و رافضى است هرچند باو گويم كه بعداز رسول (صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم) فاضلترين مردم ابوبكر است او مى گويد عليست به چه طريق او را ملزم كنم.
گفت با برادرت بگو كه ابوبكر و عمر در جهاد نزد رسول (صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم) مى نشستند و على در دور جهاد مى كرد و اين دلالت بر افضليت آنها مى كند، فضل گفت اين سخن با برادرم گفتم او گفت پروردگار عالم مى فرمايد: «فضّل اللّه المجاهدين على القاعدين أجراً عظيماً» پس به موجب اين آيه على أفضل است.
برچسب: مناظره فضل بن حسن با ابوحنیفه,
نویسنده: یاسین کاظمی